आखिर, मानवीय प्रव्रित्ती न हो!

पुस्तकालय छिरेर पढ्दै थिएँ 
हात टेबलको मुनि पुग्यो 
र च्याप्प टाँस्सियो!
यसो हेरें-
चपाइएको 'चुइङ् गम' रहेछ!
एउटा कहाँँ हो र?
टेबलको तल्लो सतह त
'चुइङ् गम'को ट्र्यास नै भएछ!
**
सधैं सफा देखिने एलिभेटर
आज भित्तो कोरिएको रहेछ।
केही चित्रहरु थिए
त्यहाँ नहुनु पर्ने!
केही शब्दहरु थिए
बोल्नै लाज लाग्ने!
**
बाटोमा हिंड्दै थिएँ
कान बन्द गर्नु पर्‍यो!
कक्षाकोठा पुगें
एक माथि अर्को खप्टिएको
'चक बोर्ड' तल तानें।
आँखा छोप्नु पर्‍यो!
**
स्‍मृतिले अतित'री-प्ले' गर्‍यो
यसरी-
बाटोमा छेड्छाड्का शब्दहरु थिए
कक्षाका भित्ता र बेन्च-टपहरु
नाङ्गा चित्रहरुले रङ्गीएका थिए!
छाडा शब्दहरुले भरिएका थिए!
बेन्चका तलपट्टी
चपाइएका'चुइङ् गम' टाँसिएका थिए!
शिक्षक पढाउँदै थिए
अगाडिका बेन्चहरु खाली थिए
पछाडिका बेन्चहरु प्रेममय थिए!
ट्वाइलेट्का भित्ताहरु
रंगीन थिए
चित्र-बिचित्रका थिए!
**
कसैले ढोकामा 'नक-नक' गर्‍यो
आँखा खोलें
डस्टरले हतपत चक-बोर्ड मेटाएँ!
दिमागमा एउटा 'क्लिक' आयो-
जहाँं गए पनि
जहाँँ भए पनि
आखिर, मानवीय प्रव्रीत्ती न हो!
****
July 12, 2015
Ann Arbor, Michigan