यो पनि सँस्कारकै कुरो

स्नातक तहमा बिहानीको कक्षामा भर्ना भएको थिएँ। भर्खरै काठमाण्डौं आएको म सहपाठी साथीहरु भन्दा अलिक भिन्न थिएँ; यो अर्थमा कि बिहानी कक्षा पढेर दिउँसो एउटा निजी विध्यालय पढाउन पुग्नु पर्थ्यो। बिहान र बेलुका ट्युसन पढाउनैमा ब्यस्त मेरो लागि कक्षामा मैले जति बुझें या गरें, सामान्यत: त्यही परीक्षाको लागि मेरो तयारी पनि हुन्थ्यो!बिहानी कक्षा पढाउने केही प्राध्यापकहरु निकै अनुभवी र मेहनती पनि थिए। त्यस्तै गणितमा निक्कै दक्खल भएका एक प्राध्यापक एक दिन 'क्याल्कुलस' पढाउँदै थिए। उनले पुस्तक बाट एउटा 'प्रोब्लेम' छाने र 'सल्व' गर्न थाले। दुर्भाग्यबश उनले अलिक कठीन 'प्रोब्लेम' छानेछन् र त्यसमा 'होमवर्क' पनि गरेका रहेनछन्। उनले इमान्दारिता देखाउँदै निक्कै प्रयास गरे, तर समाधान गर्न सकेनन्। मुन्टो निहुर्याएर निधारमा हात राखी उनी सोच्न थाले। टनाटन भरिएको कक्षाकोठाबाट एक्कासी एउटा आवाज आयो - 'सरले आज बिहान बिहानै दारु पिएर आएछ कि, क्या हो?'। कक्षाकोठा हाँसोले भरियो। ती प्राध्यापक जङ्गीए। त्यसपछि उनी फेरि पढाउन आएनन्। विध्यार्थीले प्राध्यापक चाहियो भनी बिभागीय प्रमुखको कार्यालयमा तालाबन्दी गरे। तर पनि प्राध्यापकको ब्यवस्था हुन सकेन। अान्दोलन चलिरहेकै थियो। धेरै जसोले बागबजारका 'कोचिङ् सेन्टर' मा गएर तिनै प्राध्यापकसँग पढी कोर्स पूरा गरेछन्। हामी केही भने हेरेका हेर्यै भयौं। किताबका उदाहरणहरु हेर्दै परीक्षाको तयारीमा लाग्यौँ!

July 05, 2015

Ann Arbor, Michigan