मत्ता हात्ती जस्तो
गर्जंदै ऊ आयो।
आसेपासे र काँटा-चम्चाहरुले
एकै स्वरमा जय-जयकार गरे-
'मालिकको जय होस्!'
'मालिकको जय होस्!'
**
ऊ मख्ख पर्यो
सबैको जाय-जेथा हडप्यो।
पीडीतहरु रोए, कराए
उसले सुनेन।
चम्चाहरुले ताली बजाए
बिजयोत्सव मनाए!
**
बस्तीमा बिपत्ती बढेको बढ्यै भो
दिन दुगुना र रात चौगुना भो।
सबै डराए
ओठ-तालु सुकाए।
आफ्नो भाग्यलाई धिक्कारे!
**
कथा एक्दिन एकाएक बद्लियो
छट्पटिएको बस्तिले नदी किनारामा
एउटा प्राणहीन शरीर देख्यो।
त्यो उही रहेछ
आज ऊ प्राणबिहिन थियो
न गर्जन सक्थ्यो
न थर्काउन सक्थ्यो
न जय गान गाउनेहरु थिए!
एक्लो थियो, फगत एक्लो!
**
बस्तीले एकभारी दाउरा जम्मा गर्यो
उसको प्राणबिहीन शरीर
क्षणभरमै खरानी भयो।
एउटा रोदन-मिस्रित आवाज आयो-
'लौ तिम्रो स्वर्गमा बास होस्
आखिर तिमीलाई
यो बस्ती नै त नचाहिने रहेछ
एक भारी दाउरा नै काफी रहेछ!'
**
June 28, 2015
Ann Arbor, Michigan
No comments:
Post a Comment