आमाको संझनामा

मैना श्रावणको थियो घर सबै सन्तप्त भो शोकले

हामी बालक थ्यौं अबुझ, कसरी आमा लग्यो रोगले?
मेलापात सकी फिरेर घरमा पुग्दा ठिकै थ्यौ अरे
अर्को दिन नढल्कँदै, अब भने 'बाँच्दिन' भन्द्यौ अरे!
**
धामी झाँक्री मिली एकाग्र मनले फुके कि क्यै मन्तर
आशा थ्यो अझ मृत्‍यु जित्न, तिनले बाँधे कि क्यै जन्तर!
देखी ती कलिला अबोध बचरा भाकल् भए हुन् कति?
धामी झाँक्री र ज्योतिषी बीच हुँदा, तिम्रो भयो त्यो गति!
**
तिम्रा ती कलिला अबोध बचरा हुर्किसके है अब
इच्छा अन्तिमका थिए जुन कुरा, पूरा भए है सब!
फर्की आऊ भनी असम्भव कुरा मै भन्न खै सक्छु र?
आत्मा जीवन-सत्य हो यदि भने, आमा रहू अम्मर!
** ** **

(शार्दूल विक्रिडीत् छन्द)

August 05, 2016

Worcester, MA