मन र आँखा भरिंदा!

सँगै सुत्दा कैले काँहीं गोडा लागे होलान् 
हिंड्दा, बस्दा, ठट्टा गर्दा छेड्छाड् भए होलान् । 
अन्जानमा भए होलान् भन्ने सबै ठानौं 
परिवारमा यस्तो हुन्छ दु:ख नमानौं।
**
हिमाल, पहाड , तराइका हामी यहाँँ छौं
मेची महाकाली सम्म फैलिएका रैछौं।
हाम्रो जस्तो विविधता कहाँँ हुन्छ र?
यस्तो राम्रो समाज बन्न भाग्यै चाहिन्छ।
**
आन-आर्बरले हाम्रो मन-मुटु चोरेछ
तपाईंंहरुका मन-मुटु हामी सित छ।
साटिएका मन-मुटु राखौं सम्हालेर
फेरि फेरि भेट हुँदा देखाउँ खोलेर!
****
(आन आर्बर नेपाली समाज एउटा सुनौलो नेपाली समाज हो। हामी समाजका सम्पूर्ण सदस्यहरुमा हार्दिक कृतज्ञता व्यक्त गर्दछौं। दीजजी लाई बिशेष धन्यबाद्। 
*** यो कविता आन-आर्बर बाट हाम्रो बिदाइ हुने दिन लिली पार्कमा पढेर सुनाइेको थियो  ! )

August 08, 2015
Ann Abor, M